تاریخ ۳ اردیبهشت ۱۴۰۳
هدف از درمان دیابت، کنترل بیماری است. هر درمانی که برای دیابت درنظر گرفته میشود، باید در رساندن A1C و قند ناشتا و قند پس از صرف غذا به میزان مطلوب موفق باشد و بتواند احتمال بروز عوارض را به حداقل برساند. مهم آن است که بدانیم مقادیر مطلوب شاخصها در کودکان و بزرگسالان متفاوت هستند.
• رژیم درمانی دیابت
تغذیه نقش مهمی در پیشگیری و درمان دیابت دارد. رژیم درمانی شامل تصحیح عادات زندگی و تغییرات غذایی است که به کنترل صحیح وزن و قند خون منتهی میشود. توصیههای اصلی در این زمینه برای پیشگیری از ابتلا به دیابت نوع۲ شامل کاهش وزن، فعالیت ورزشی منظم (۱۵۰ دقیقه در هفته) و کاهش کالری و میزان دریافت چربی است. استراتژی توصیه شده برای دریافت کالری مطلوب عبارت است از محاسبه میزان کربوهیدراتها. به علاوه، بیماران باید میزان چربی دریافتی را ۷ درصد کاهش دهند تا خطر مشکلات قلبی-متابولیکی به حداقل برسد.
• دارودرمانی دیابت نوع۱
انسولین، درمان اصلی است. انسولین را میتوان به ۲ گروه کوتاه اثر (شامل انسولین بسیار سریعالاثر و انسولین سریعالاثر) و پایه (شامل انسولین متوسطالاثر و طولانیاثر) طبقهبندی کرد. انسولین کوتاه اثر برای کنترل هایپرگلیسمی پس از مصرف غذا مورد استفاده است. انسولین رگولار را باید نیم ساعت قبل از وعده غذایی و آنالوگهای سریع الاثر را ۱۵ دقیقه قبل از غذا یا بلافاصله پس از آن تزریق کرد. به دلیل نیمه عمر طولانیتر انسولین رگولار در مقایسه با انسولین بسیار سریعالاثر، آموزش کودکان و خانوادههای آنها در زمینه زمان صحیح تزریق انسولین و مصرف وعده غذایی برای جلوگیری از وقوع افت قند ضروری است.
در کودکانی که از رعایت زمانبندی صحیح برای وعدههای غذایی ناتوان هستند، انسولین بسیار سریعالاثر گزینه مناسبی است. انسولین پایه، با هدف شبیهسازی ترشح انسولین پایه طبیعی بدن برای محدودسازی گلوکونئوژنز و لیپولیز تجویز میشود. انسولین (NPH (Neutral protamine Hagedorn را میتوان برای تامین انسولین پایه بدن بهکار برد (هرچند یک انسولین متوسطالاثر است). انسولین NPH باید حداقل ۲ بار در روز تجویز شود تا پوشش انسولینی مطلوبی ایجاد کند.
• دارودرمانی دیابت نوع۲
هدف از درمان دیابت نوع۲ در کودکان، کاهش مقاومت نسبت به انسولین است. روشهای موجود برای رسیدن به این هدف، رژیم غذایی، ورزش و داروها هستند. متفورمین، تنها داروی خوراکی مورد تایید برای تجویز در کودکان و نوجوانان است.
متفورمین را میتوان در کودکان بالای ۱۰ سال با حداکثر دوز ۲هزار میلیگرم در روز تجویز کرد. فرمولاسیونهای با قابلیت رهش کنترل شده متفورمین، در افراد کمتر از ۱۷ سال مورد تایید نیستند.
در یک مطالعه روی کودکان و نوجوانان اثربخشی گلیمپراید (Glimepiride) (افزایش دوز حداکثر۴ میلیگرم در روز) و متفورمین (افزایش دوز حداکثر ۲ هزار میلیگرم در روز) مقایسه شد. هیچ تفاوتی در اثربخشی این ۲ دارو مشاهده نشد اما افزایش وزن در گروه دریافتکننده گلیمپراید بیشتر بود. تجویز گلیمپراید در کودکان هنوز مورد تایید نیست.
منبع : تبیان
