تزریق اپیدورال به ستون فقرات برای درمان درد کمر و گردن

تزریق اپیدورال استروئید به کمر برای کاهش التهاب و درد ناشی از فشرده شدن ریشه‌های اعصاب انجام می‌شود. ریشه‌ عصب‌ها ممکن است در اثر فتق دیسک، تنگی کانال نخاعی و خار یا زائده‌های استخوانی تحت فشار قرار گیرند. وقتی عصبی فشرده شود ملتهب می‌شود. این التهاب می‌تواند منجر به درد، بی‌حسی، احساس سوزن سوزن شدن و خواب رفتگی و یا ضعف در طول مسیر عصب شود. به این مشکل رادیکولوپاتی گفته می‌شود. هدف از تزریق اپیدورال استروئید کمک به کاهش التهاب ریشه عصب است.

فضای اپیدورال در بالای لایه بیرونی اطراف نخاع و ریشه‌ اعصاب قرار دارد. تزریق اپیدورال، در فضای اپیدورال و مستقیماً روی ریشه عصب فشرده شده انجام می‌شود.

انواع تزریق اپیدورال 


چندین نوع تزریق اپیدورال وجود دارد. این تزریقات ممکن است با توجه به مکانی که تزریق در آن انجام می‌شود نام‌گزاری شوند. تزریقاتی که در گردن انجام می‌شوند ، تزریقات اپیدورال گردنی نامیده می‌شوند ، در حالی که تزریقاتی در قسمت میانی ستون مهره‌ها انجام می‌شوند، تزریق اپیدورال صدری و تزریقاتی که  در ناحیه کمر انجام می‌شوند را تزریق اپیدورال کمری می‌نامند.

این تزریقات ممکن است بر اساس مسیر ورود سوزن به بدن نیز نام گذاری شوند. بیشتر تزریقات اپیدورال استروئیدی بین لامینای دو مهره انجام شده و به عنوان تزریق اپیدورال بین لامینایی ( اینترلامینار) معروف هستند. لامیناها ( یا تیغه‌های قسمت پشتی قوس مهره‌ای) بخشی از قسمت پشتی مهره‌های ستون فقرات هستند که مثل یک ردیف سنگ ریزه‌ منظم پشت سر هم قرار گرفته‌اند. در تزریق اینترلامینار سوزن به سمت بالا، به سمت سر وارد شده و از بین دو لامینای مجاور عبور می‌کند.

نوع دیگری از تزریق اپیدورال تزریق ترانسفورامینال است. در این حالت سوزن در امتداد طول مسیر عصب عبور کرده و به شکل مورب‌تری وارد ستون فقرات می‌شود.

موارد متداول استفاده از این روش کدامند؟ 


موارد متداول استفاده از روش تزریق اپیدورال کدامند

تزریق اپیدورال یکی از روش‌هایی است که پزشکان به همراه فیزیوتراپی، در صورتی که روش‌های درمانی محافظه کارانه ، داروهای خوراکی و جراحی برای یک مریض اثر نکرده باشند، برای تسکین درد از آن استفاده می‌کنند.

تزریق اپیدورال ممکن است برای موارد زیر به کار رود. کاهش درد ناشی از:

  • فتق یا بیرون‌زدگی دیسکی که با تحریک اعصاب باعث ایجاد درد شده باشد.
  • تنگی کانال نخاع (باریک شدن کانال نخاعی)
  • سندرم‌های جراحی ناموفق کمر (درد مزمن کمر یا پا پس از جراحی ستون فقرات)
  • سایر آسیب‌های اعصاب نخاعی ، مهره‌ها و بافت‌های اطراف ستون فقرات
  • زائده‌های استخوانی ( استخوان‌رست‌ها)

آماده شدن برای تزریق اپیدورال


پزشك قبل از تزریق دستورالعمل خاصی به بیمار ارائه خواهد داد. در بیشتر موارد ، بیمار می‌تواند چند ساعت قبل از تزریق یک وعده غذایی سبک بخورد. به استثنای هرگونه داروی رقیق کننده خون یا داروی ضد التهابی ، بیمار می‌تواند مصرف داروهای خود را به شکل معمول ادامه دهد. به خاطر داشته باشید که در هنگام برنامه‌ریزی برای تزریق اپیدورال، در مورد تمام داروهایی که مصرف می‌کنید با پزشک خود صحبت کنید زیرا ممکن است لازم باشد مصرف بعضی از آن‌ها را موقتا متوقف کنید.

در جلسه تزریق اپیدورال ، ممکن است یک داروی ارام بخش از طریق یک کاتتر وریدی که در یکی از رگ‌های بازوی بیمار قرار داده‌اند، تزریق شود تا بیمار در طول کار آرامش داشته باشد. سپس بیمار روی یک تخت دستگاه تصویربرداری اشعه ایکس یا سی تی اسکن، روی یک متکا طوری قرار می‌گیرد که فضاهای بین مهره‌های کمر بازتر شود. از تصویربرداری اشعه ایکس یا سی تی اسکن برای اطمینان از درستی نحوه و میزان تزریق دارو استفاده می‌کنند. پس از آن پوست ناحیه تزریق ضد عفونی شده و برای تزریق آماده می‌شود. سپس دارویی برای  بی‌حس کردن این ناحیه به پوست تزریق می‌شود.

اثر گزاری تزریق اپیدورال به چه صورت است؟ 


داروهای مختلفی که به فضای اپیدورال تزریق می‌شوند اثرات متفاوتی برای بیماران ایجاد می‌کنند. داروهای کورتیکواستروئید( کورتون) به عنوان عوامل ضد التهابی عمل کرده و با کاهش تورم و ناراحتی اعصاب باعث می‌شوند که اعصاب بتواند خود را بهبود ببخشند و از این طریق از ناراحتی بیشتر جلوگیری می‌کنند. در تزریق اپیدورال، دارو مستقیما به فضای اپیدورال تزریق شده، در کل فضای اپیدورال حرکت می‌کند و ریشه‌های اعصاب ملتهب یا تحریک شده را پوشش می‌دهد. بنابراین ، یک تزریق اپیدورال کمری (ناحیه پایینی کمر) می‌تواند درد مرتبط با ناحیه پایینی کمر و اعصابی که به سمت اندام تحتانی کشیده شده‌اند مانند عصب سیاتیک را کاهش دهد. به طور مشابه ، اگر تزریق اپیدورال در گردن انجام شود ، دارو در فضای اپیدورال گردن پخش شده و ریشه اعصاب موجود در گردن را تسکین داده و همچنین ممکن است باعث تسکین درد بازو نیز بشود. طول مدتی که بهبودی ناشی از تزریق اپیدورال دوام خواهد داشت در موارد مختلف متفاوت است. در برخی از بیماران درد به طور دائمی تسکین خواهد یافت. در برخی افراد دیگر ، دوام اثرات ممکن است طولانی نباشد. در بعضی موارد ، ممکن است برای این که تسکین مناسبی ایجاد شود ، نیاز به چند بار تزریق باشد. برای بعضی بیماران درد ممکن است  چند روز تا چند ماه تسکین پیدا کند. اما در نهایت درد مجددا ممکن است عود کند ، که نیاز به تزریق یا تزریقات مجدد یا یک روش درمانی دیگر خواهد بود.

روش انجام کار به چه صورت است ؟ 


روش انجام تزریق اپیدورال به چه صورت است

تزریق اپیدورال اغلب به صورت سرپایی انجام می‌شود. با این حال ، برخی از بیماران ممکن است پس از تزریق نیاز به بستری شدن داشته باشند. در خصوص این مطلب که ایا پس از تزریق نیازی به بستری شدن دارید یا خیر از پزشک خود سوال کنید.

خود تزریق دارو در فضای اپیدورال معمولاً فقط چند دقیقه طول می‌کشد، اما استقرار بیمار تحت دستگاه‌ تصویربرداری سی تی اسکن یا اشعه ایکس ممکن است بیشتر طول بکشد.

پس از ورود بیمار به مطب ، بیمارستان یا مرکز جراحی ، ممکن است پرستار یا تکنسین یک کاتتر داخل وریدی (IV line ) در بازوی بیمار قرار دهد تا طی عمل از طریق آن به بیمار داروی آرامش‌بخش تزریق شود؛ البته به این کار به ندرت نیاز است اما در صورت لزوم امکان آن فراهم خواهد بود. بیمار به شکم یا به پهلو ، به نحوی که تا جای ممکن احساس راحتی کند در اتاق فلوئوروسکوپی یا سی تی اسکن روی یک تخت قرار خواهد گرفت.

پزشک محل دقیق تزریق را مشخص کرده و پوست آن ناحیه را با یک محلول ضد عفونی کننده تمیز و ضد عفونی می‌کند. سپس یک داروی بی حسی موضعی برای کمک به بی حس کردن به ناحیه، قبل از تزریق اپیدورال به آن تزریق می‌شود.

پس از بی حس شدن ناحیه تزریق، پزشک به احتمال زیاد از تصویربرداری‌ اشعه ایکس یا سی تی اسکن کمک می‌گیرد تا سوزن اپیدورال را در وضعیت مناسب در ناحیه اپیدورال در ستون مهره‌ها قرار دهد. هنگامی که سوزن در محل درست خود قرار گرفت ، یک ماده کنتراست به محل تزریق می‌شود تا پزشک بتواند برای توزیع کافی دارو به اعصاب آن‌ها را نشانه‌گزاری کند. پزشک سپس  دارو ، که معمولا ترکیبی از داروهای بی حسی و داروهای ضد التهاب (کورتیزون / استروئید) است، را به آرامی به محل تزریق می‌کند.

پس از اتمام کار تزریق  بیمار را  به یک صندلی یا تختخواب منتقل می‌کنند که حدود چند دقیقه تا یک ساعت استراحت کند. قبل از اجازه مرخصی پرستار یا تکنسین مطمئن خواهد شد که  بیمار هیچ واکنشی نامطلوب نسبت به دارو نداشته باشد.

پس از اتمام کار تزریق


پس از تزریق ، به احتمال زیاد بیمار به اتاق ریکاوری منتقل می‌شود و تا حدود یک ساعت تحت نظر قرار می‌گیرد. پس از آن ، بیمار می‌تواند محل را ترک کند. بیمار:

  • باید برنامه‌ریزی کند تا بقیه روز را استراحت کند ،
  • احتمالا نباید هیچ محدودیتی در خوردن و نوشیدن داشته باشد ،
  • حداقل برای 12 ساعت پس از تزریق باید از رانندگی کردن و کار با ماشین آلات خودداری کند.

در طول روز کمی احساس خواب آلودگی و بی حسی ، احساس سوزن سوزن شدن یا ضعف در پاها طبیعی است. این علائم تا پایان روز به تدریج از بین می‌روند.

مزایا و خطرات تزریق اپیدورال  


مزایای تزریق اپیدورال عبارتند از:

  • تسکین موقتی یا طولانی مدت درد.
  • کاهش موقتی یا طولانی مدت التهاب در ناحیه‌ای از ستون فقرات که باعث ایجاد درد شده است.
  • بهبود توانایی فرد برای انجام فعالیت‌های روزمره خود بدون محدودیت‎هایی که قبلاً به خاطر درد دچار آن‌ها شده بود.
  • این تزریق ممکن است به تأیید تشخیص منشا درد کمک کند. تشخیص منشاء درد اغلب در بیمارانی که علت اصلی درد آن‌ها دقیقا مشخص نشده و پزشک به بیش از یک علت احتمالی برای درد آن‌ها مشکوک می‌شود مشکل است.
  • تزریق اپیدورال ممکن است نیاز به درمان‌های تهاجمی‌تر را کاهش دهد.

خطرات تزریق اپیدورال عبارتند از:

  • سردرد اگرچه بسیار نادر است اما ممکن است ایجاد شود.
  • واکنش‌های الرژیک نسبت به داروها ، مانند گرگرفتگی یا بثورات پوستی.
  • عفونت در محل تزریق.
  • در صورت آسیب دیدن رگ‌های خونی ، بیمار دچار خونریزی می‌شود.

خانم‌ها،  در صورت احتمال بارداری ، همیشه لازم است این مساله را به پزشک و تکنسین تصویربرداری خود اطلاع دهند. در دوران بارداری برای آن‌ که جنین در معرض اشعه قرار نگیرد بسیاری از آزمایشات تصویربرداری انجام نمی‌شوند و در صورت نیاز به به تصویربرداری با اشعه ایکس، اقدامات احتیاطی برای به حداقل رساندن تابش اشعه به جنین صورت خواهد گرفت.

چه موقع باید به پزشک مراجعه کنید 


بعد از تزریق اپیدورال در صورت بروز هر یک از علائم خطر ذکر شده در بالا و موارد زیر، لازم است به پزشک مراجعه کنید:

  • سردرد ، سرگیجه
  • افزایش درد
  • بی حسی یا سوزن سوزن شدن
  • مشکلات تنفسی
  • واکنش‌های پوستی

پی‌گیری‌های بعد از تزریق


به طور معمول پس از تزریق اپیدورال ، بیمار باید برای پیگیری درمان یک بار دیگر به پزشک مراجعه کند. این مراجعه به احتمال زیاد بین دو تا شش هفته پس از تزریق انجام می‌شود تا مشخص شود بیمار چطور نسبت به تزریق واکنش نشان داده و آیا علائم مداومی که حاکی از فشردگی عصب باشند وجود دارد یا خیر. اگر بروز علائم در بیمار ادامه پیدا کند و یا علائم بعد از مدتی دوباره برگردند ، ممکن است نیاز به تکرار تزریق باشد. بیشتر پزشکان بیش از 3-4  بار تزریق در طول یک سال را توصیه نمی‌کنند.

چشم انداز تزریق اپیدورال 


چشم انداز تزریق اپیدورال بسیار مناسب است. در بیشتر افرادی که تزریق اپیدورال انجام می‌دهند علائم بهبود می‌یابند. تحقیقات بیشتری در حال انجام است که به پزشکان در تعیین این که تزریق اپیدورال برای چه کسانی مفید است کمک می‌کنند.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست
مشاوره و تماس