بهترین اندازه پروتز کدام است؟

همانگونه که اشاره شد پروتزهای پستانی از نظر شکل و نیز از نظر میزان بیرون زدگی پستانی که ایجاد می نمایند، اشکال متفاوتی دارند. توجه داشته باشید با اندازه گیری هایی که دکتر کاویانی از سینه شما خواهند کرد، بهترین سایز پروتز پستانی در تناسب با قد و شرایط فیزیکی بدنتان به شما پیشنهاد می شود. عده کمی از بانوان تقاضای پروتزهای بسیار بزرگتر از میزان پیشنهاد شده را دارند. از آنجا که هرقدر حجم پروتز بیشتر باشد، پهنای پایه پروتز نیز بیشتر می شود، امکان دارد لبه های پروتزهای بزرگتر از میزان پیشنهاد شده برای شما، از اطراف نسج پستانتان بیرون تر قرار گرفته و مشکل ظاهری برای شما ایجاد کرده و قابل لمس بوده و خوشایند نباشد. البته پروتزهای با درجه بیرون زدگی بسیار زیاد، می تواند تاحدودی این مشکل را حل کند ولی بکارگیری این پروتزها هم مشکلات خاص خود مثل احتمال چرخش و … را بهمراه دارد. درنهایت این شما هستید که اندازۀ تقریبی از آنچه انتظار دارید را به پزشک خود اطلاع می دهید ولی انتخاب نوع پروتز را باید تاحد ممکن به تصمیم دوجانبه خود و پزشک معالجتان واگذار نمائید.


چگونه سايز و نوع پروتز انتخاب مي شود؟

برای داشتن یک نتیجه ی خوب باید بافت کافی روی پروتز را بپوشاند. پس مهمترین معیار برای انتخاب , پهنای سینه فرد میباشد که پروتز انتخاب شده باید قطری کمتر از پهنای سینه فرد داشته باشد تا از محدوده های طبیعی سینه بیرون نزند.همچنین فضایی که در پشت بافت سینه جهت گذاشتن پروتز ایجاد میشود بسیار مهم است چون این فضا برای هر سینه مقدار خاصی است وبرای سینه های سفت که مقدار کش آمدن آنها کم است کمتر از سینه هایی است که بافت شل و پوست اضافه زیادی دارند. پروتز گرد برای هر سینه ای مناسب است ولی بنظر میرسد نوع قطره اشکی شکل طبیعی تری به سینه میدهد گر چه برای جا دادن آن در زیر سینه باید برش بزرگتری ایجاد کرد.

Beauty portrait of a young brunette woman with beautiful smile

پروتزهای سینه تا چه مدت باقی می ‌مانند؟

علیرغم این‌ که پوشش خارجی پروتزها بسیار مقاوم هستند اما مانند تمام محصولات ساخت دست بشر بالاخره کهنه و نازک شده و نهایتا از بین می ‌روند و مواد آن به بیرون تراوش پیدا می‌ کند. از نظر کلینیکی تشخیص آن، مشکل است و به ندرت خود فرد می ‌تواند تشخیص دهد، در این وضعیت سینه ‌اش کمی صاف می ‌شود و یا شکل آن تغییر پیدا می ‌کند. به این حالت متلاشی شدن یا تراوش یا پارگی پروتز سینه می‌ گویند.
به این دلیل می ‌گوییم به ندرت قابل دید است چرا که با ایجاد کپسول اطراف پروتز(یک نوع کیسه بیولوژیکی اطراف پروتز سینه ایجاد می ‌شود) گاهی اوقات با وجود پارگی، تشخیص پارگی صورت نمی ‌گیرد و حتی بعد از تراوش از پروتز سینه، مواد درون آن در همان مکان به وسیله کیسه خود بدن یا کپسول باقی می مانند.تشخیص پارگی پروتز در چنین شرایطی فقط با سونوگرافی امکان‌ پذیر می ‌باشد.
کهنه شدن و یا پاره شدن پروتز‌ها در افراد مختلف متفاوت است و مثلا افرادی که کارهای سنگین انجام می ‌دهند و یا ورزشکاران نظیر مربیان ایروبیک، دوندگان ماراتن، سوارکاران و … به طور طبیعی نسبت به کسانی که تحرک کمتری دارند پروتزشان زودتر فرسوده می ‌شود.
با این که به طور معمول و میانگین عمر پروتزها 20 سال است ولی به تمام خانم ‌ها توصیه می ‌شود که 10 تا 15 سال پس از عمل جراحی به طور مرتب مورد معاینه و سونوگرافی قرار گیرند تا از حالت و موقعیت و سالم بودن پروتز سینه خود اطلاع کافی داشته باشند.

 



بعد از عمل جراحی منتظر چه اتفاقی باشیم؟

- درد بعد از عمل جراحی بزرگ کردن سینه تا حدی وجود دارد؛ ولی در هر فرد با فرد دیگری متفاوت است و البته بستگی به محل قرارگیری پروتز نیز دارد، مکان قرار دادن پروتز سینه در پشت ماهیچه سینه ‌ای همراه با درد بیشتری است، چون باید مقداری از ماهیچه بریده شود تا فضایی برای گذاشتن پروتز سینه باز شود.
معمولا در 5 روز اول بعد از عمل، نیاز به مُسکن برای کم کردن درد از سوی پزشک تجویز می‌ شود.
- بعد از عمل، سینه‌ ها تا حدودی ورم کرده و این حالت معمولا 2 تا 3 هفته بعد از بین می‌ رود. گاهی ممکن است ورم دو سینه با هم متفاوت باشد. این حالت کاملا عادی است و به مرور زمان برطرف می ‌شود.


-بعد از عمل، مساله ‌ای که برخی افراد را دچار نگرانی می‌ کند، ‌این است که اظهار می ‌‌کنند سینه خیلی در بالا قرار گرفته که این حالت نیز عادی است. در طی 2 ماه بعد از عمل پروتز در اثر جاذبه زمین جای خود را پیدا کرده و به پایین آمده و حالت طبیعی پیدا می ‌‌کند و حتی ممکن است که یک طرف سریع‌ تر از طرف دیگر پایین بیاید که این مشکل نیز به مرور زمان برطرف می ‌شود.


- تغییر احساس در نوک سینه و خود سینه نیز موقتی است. بعضی بیماران کاملا حس سینه ‌‌شان را از دست می ‌دهند. برخی فقط کمی کاهش در حس سینه دارند و بعضی افزایش حس دارند. در اکثر موارد بزودی این مشکل برطرف می‌ شود.

دوره کامل بهبودی و درمان گاهی تا 18 ماه طول می ‌کشد.

 

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)

 

Print Friendly

Visit Us On Facebook