گرچه در برخی موارد، پس از درمان ریشه جهت حفظ ساختار تاج دندان، روکش‌گذاری ضروری می‌شود، اما متاسفانه برخی همکاران ما حتی نسوج سالم را نیز پس از درمان ریشه به سمت روکش‌گذاری هدایت می‌کنند و با تراش‌دادن غیرضروری دندان، عمر مفید آن را کوتاه می‌کنند.دندانپزشکان تاکید می‌کنند این تصور که همیشه برای استحکام بیشتر دندان باید سراغ روکش برویم، اشتباه است.

بزرگ‌ترین عیب روکش دندان، تراش‌ دندان است و با توجه به این‌که عمر متوسط روکش‌های معمولی بین هشت تا ده سال است، در درازمدت طول عمر دندان کاهش خواهد یافت.

پس روکش زمانی توصیه می‌شود که نسج سالم باقیمانده دندان بسیار کم باشد.

از طرفی نباید فراموش کرد که لبه روکش‌ها یا در مجاورت یا در زیر لثه قرار می‌گیرد و ممکن است باعث التهاب لثه شود، زیرا لثه با نسج سالم دندانی بسیار سازگار‌تر است و این نسج سالم دندانی هنگام ترمیم حفظ می‌شود، ولی در درمان با روکش تراش می‌خورد.

به هر حال هر دندانی که یکپارچگی تاجش را از دست می‌دهد و نیاز به پرکردن پیدا می‌کند نیز نیاز به مراقبت بیشتری نسبت به دندان‌های پرنشده دارد.

ضرورت این مراقبت برای دندان روکش شده بیشتر است، چون در بسیاری موارد، فاصله ایجاد شده بین لبه دندان و روکش می‌تواند باعث گیر‌کردن مواد غذایی و پوسیدگی مجدد در این فضای ایجاد شده، شود.

sa-127 (1)

بهترین نوع روکش

 بهترین نوع روکشها، روکشهای تمام فلزی با فلزات قیمتی و به عبارتی روکشهای تمام طلا میباشند که زیبایی را تامین نمیکنند. بعد از آنها روکش دندان زیرکونیا در سطح بسیار بالایی از کیفیت میباشد.

کاربردها

روکش کردن دندانزمانی دندان شما نیاز به روکش دارد که تاج دندان، به شدت آسیب دیده و با ترمیمهای معمول قابل پر شدن نیست، یکی از مواردی که این موضوع را باعث میشود، بعد از درمان ریشه ( عصب کشی ) است. چرا که دندانی که نیاز به روت کانال یا عصب کشی دارد ،نه تنها به علت پوسیدگی بخش وسیعی از تاج خود را از دست داده بلکه بعد از درمان ریشه نیز خشک و شکننده میشود و چه بسا اگر ترکی در تاج دندان باشد، دندان خرد شده و از بین می رود.

مورد دیگر سمپتومها وعلایم ترک در دندان است، که شایعترین علامت آن درد دندان در حین جویدن است. و دندانپزشک معمولا از طریق دق کردن دندان در جهات مختلف به آن پی میبرد.

مورد دیگر استفاده از روکش (البته انواع خاص پروتز های ثابت دندان ) بد رنگی های دندانی است.

روکش با پوشش کامل تاج دندان، در واقع از تاج دندان در مقابل شکستن تحت فشارهای ناشی از جویدن و … محافظت میکند. به این ترتیب نه تنها روکش دندان حفاظت بالایی را برای دندان فراهم می کند بلکه  عملکرد دندان را نیز بهبود بخشیده و زیبایی قابل قبولی را به بیمار هدیه میکند.

اما دلایل متعددی وجود دارد که بر اساس آنها نیاز به تعویض روکش وجود دارد من جمله:

  • پوسیدگیهای ثانویه در زیر روکش
  • تحلیل لثه یا سایش های طوق دندان که منجر به نمایی نازیبا در دهان میشوند
  • تغییر رنگ تدریجی دندانهای اطراف در طول سالها که منجر به مشخص شدن نمای روکش میشود.
  • شکستن چینی روی روکش.

در عین حال بعضی مواقع سمان مورد استفاده برای چسباندن روکش ( چسب روکش )به مرور شسته شده و روکش شل میشود که میتوان دوباره  آن را چسباند.

مراحل

  1. تراش دندان ( از محیط دندان به ضخامت روکش مورد نظر برداشته میشود)
  2. قالبگیری از دندان تراش خورده و انتخاب رنگ روکش متناسب با دندانهای مجاور ، جهت انتقال آنچه در دهان وجود دارد به لابراتوار دندانسازی
  3. بعضا یک جلسه امتحان فریم فلزی یا زیرکونیوم
  4. گاها یک جلسه امتحان پرسلن
  5. تحویل روکش

مراقبت از دندان های روکش شده

مسلما هرچه درمان‌های ترمیمی و روکش‌گذاری دندان‌ها با دقت و مهارت بیشتری صورت گیرد، عمر مفید روکش دندان بیشتر خواهد بود، اما واقعیت آن است که دندان‌های روکش شده برای دوام بیشتر به دقت در مسواک‌زدن و بهره‌گیری از نخ‌دندان نیاز دارند.

استفاده از نخ‌دندان در کنار مسواک‌ زدن صحیح، برای این‌که لبه‌های روکش را بتوان تمیز نگه داشت، کاملا ضروری است. البته استفاده از مسواک‌های خاص برای کسانی که دچار بیماری‌های لثه نیز هستند توصیه می‌شود.

اگر روکش به صورت پل یا بریج باشد نیز نیازمند استفاده از نخ‌دندان اختصاصی است که استفاده از آن‌ تحت نظر دندانپزشک آموزش داده می‌شود.

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)

Print Friendly

Visit Us On Facebook