post_image

شکستگی های استابولوم جزئی از شکستگی های لگن بوده و از شدیدترین آسیب های سیستم اسکلتی هستند که توسط جراحان ارتوپد درمان میشوند و معمولا بر اثر تصادف اتومبیل یا سقوط از ارتفاع بوجود میایند. این شکستگیها نیاز به درمان دقیق داشته و در صورت درست درمان نشدن میتوانند مشکلات جدی را برای بیمار ایجاد کنند.
درمان شکستگی های استابولوم با دو روش متفاوت انجام میشود. درمان غیر جراحی و درمان جراحی

درمان بدون جراحی شکستگی های استابولوم

از راه های درمان غیر جراحی شکستگی های استابولوم استفاده از کشش است.
 این روش معمولا با استفاده از کشش اسکلتی است و از لحاظ تاریخی اولین روشی است که برای درمان این شکستگیها از آن استفاده شده است. در این روش یک میله فلزی به قطر حدود پنج میلیمتر از قسمت بالایی استخوان بزرگ ساق یا قسمت پایینی استخوان ران بصورت عرضی عبور داده میشود و در حالی که بیمار رو به بالا روی تخت دراز کشیده است این میله به توسط یک طناب باریک و از طریق قرقره به وزنه هایی متصل میشود. این وزنه ها از طریق طناب باریک و میله گذاشته شده در ساق ( که به آن پین هم میگویند ) یک نیروی کششی را در امتداد طولی به اندام تحتانی وارد میکنند که موجب میشود مفصل ران کشیده شود و سر ران ازاستابولوم دور شود.
 این عمل ممکن است بتواند تا حدودی قطعات شکسته شده استابولوم را به یکدیگر نزدیکتر کند ولی نمیتواند جااندازی دقیقی را صورت داده و قطعات شکسته شده را در وضعیت دقیق و آناتومیک اولیه خود قرار دهد. بیمار باید به مدت طولانی که معمولا حدود سه ماه است در همین وضعیت باقی بماند تا قطعات شکسته شده جوش بخورند. گرچه استفاده از این روش نسبتا ساده است ولی معمولا نتایج خوبی را به دنبال ندارد چون:
  •  کشش نمیتواند قطعات شکسته شده را به درستی و بصورت دقیق و آناتومیک در وضعیت اولیه شان قراد دهد. در نتیجه بعد از جوش خوردن شکستگی، سطح داخلی استابولوم کاملا صاف و یکنواخت نخواهد بود که در نهایت موجب بوجود آمدن آرتروز میشود.
  •  بیمار باید به مدت طولانی که معمولا سه ماه است روی تخت به پشت دراز بکشد و در تمام این مدت وزنه ها به او متصل باشند. این زمان مدتی است که شکستگی برای جوش خوردن به آن نیاز دارد. تحمل این وضعیت در این مدت طولانی برای بیمار بسیار مشکل است. معمولا بیماران به علت هزینه های بالای تخت های بیمارستانی و مشکلات روحی که در اثر ماندن بمدت طولانی در بیمارستان برای آنها بوجود میاید، ترجیح میدهند این مدت را در منزل خود باشند. متاسفانه در حین انتقال بیمار از بیمارستان به منزل کشش اسکلتی باید باز شود که موجب جابجایی مجدد شکستگی میشود. حتی در منزل هم معمولا بیمار مرتبا وزنه ها و کشش اسکلتی را از پای خود باز میکند. این اقدامات موجب حرکات مکرر قطعات شکسته شده میشوند که در روند جوش خوردن شکستگی اختلال جدی ایجاد میکنند.
  •  دراز کشیدن به مدت طولانی در تخت عوارض مختلفی دارد مانند: ایجاد شدن زخم بستر در نواحی پشتی بیمار، عفونت ادراری بر اثر اختلال در فعالیت مثانه، اختلال کارکرد ریه و عفونت ریه، انعقاد خون در ساق پاها و آمبولی ریوی، خشکی مفصلی در مفاصل ران و زانو، ضعیف شدن عضلات اندام تحتانی به علت بیحرکت شدن اندام به مدت طولانی و …

به علت مشکلات ذکر شده امروزه عملا بندرت از کشش اسکلتال در درمان قطعی شکستگی های استابولوم استفاده میشود با این حال در فاصله زمانی بین پذیرش بیمار در بیمارستان و روز جراحی، برای دور نگه داشتن سر استخوان ران از حفره شکسته شده استابولوم از کشش اسکلتال استفاده میشود.ندرتا بعضی از شکستگی های استابولوم ممکن است بدون استفاده از عمل جراحی درمان شود. در این صورت پزشک معالج معمولا سعی میکند چند روز بعد از ایجاد شکستگی، بیمار را با واکر یا عصای زیر یغل راه اندازی کند.

 درمان جراحی شکستگی های استابولوم

 امروزه اکثریت قریب به اتفاق شکستگی های استابولوم با عمل جراحی درمان میشوند. هدف از جراحی قرار دادن دقیق قطعات شکسته شده در کنار یکدیگر است تا بعد از جوش خوردن آنها، داخل استابولوم سطح صاف و یکنواختی برای حرکت و لغزش سر فمور داشته باشد. بعد از جراحی، دیگر نیازی به استراحت در بستر نیست که نتیجه آن اجتناب از مشکلاتی است که بر اثر استراحت طولانی مدت در بستر بوجود میاید و به آنها اشاره شد.

دکتر علی فرخانی متخصص طب فیزیکی و توانبخشی
اصفهان.خیابان شمس آبادی.چهارراه قصر.روبروی بانک ملت.کوی26(دهش)





Share →

Visit Us On Facebook