post_image

شکستگی پایلون یا پیلون Pilon fracture در ناحیه مچ پا، در واقع خرد شدگی انتهای دیستال (پایینی) استخوان درشت نی یا تیبیا است. در بسیاری از موارد این شکستگی همراه با شکستگی انتهای پایینی نازک نی یا فیبولا همراه است. این شکستگی جزو شکستگیهایی طبقه بندی میشود که برای ایجاد آن انرژی و نیروی زیادی باید به اندام تحتانی وارد شود بنابراین در یک چهارم تا نیمی از موارد با آسیب های دیگر نقاط بدن همراه است.

علت ایجاد شکستگی پیلون

 سقوط از ارتفاع، تصادفات وسایل نقلیه و ورزشهای بسیار پر تحرک مثل اسکی از علل شایع ایجاد این نوع شکستگی هستند.

عوامل احتمال ایجاد شکستگی پایلون

 این دسته از شکستگی ها در سنین بین 40-35 سال و در جنس مرد شایعتر دیده میشوند. در سال های اخیر شستگی های پیلون بیشتر دیده میشوند. قبل از همه گیر شدن استفاده از ایربگ در اتومبیل، اکثر تصادفات شدید اتومبیل منجر به مرگ میشد ولی در سال های اخیر با استفاده بیشتر از ایربگ در اتومبیل ها سرنشینان اتومبیل از تصادفات بسیار شدید و مرگبار جان سالم بدر میبرند ولی به علت اینکه مچ پا توسط چیزی محافظت نمیشود دچار شکستگی پایلون می شوند.

علائم شکستگی انتهای پایینی ساق، پیلون

 مهمترین این علائم عبارتند از درد شدید بلافاصله بعد از آسیب، تورم مچ پا، کبودی و خونمردگی، درد در لمس و فشار به محل آسیب، عدم توانایی بیمار در راه رفتن با پای آسیب دیده و تغییر شکل مچ پا است.

درمان شکستگی پایلون

 درمان این شکستگی ها در اغلب موارد جراحی است. بندرت در شکستگی های بدون جابجایی و پایدار و در کسانی که به علت بیماریهای شدید داخلی ریسک بالایی برای اعمال جراحی دارند ممکن است درمان غیر جراحی مد نظر قرار گیرد. در این موارد برای درمان از اتل و گچ گیری و بریس استفاده میشود.

همانطور که ذکر شد درمان اغلب این شکستگی ها عمل جراحی است. بسیاری از بیماران با این شکستگی دچار تورم شدید مچ پا و حتی تاول هایی در آن ناحیه میشوند. در این موارد پزشک ارتوپد عمل جراحی را تا زمان کاهش تورم به تاخیر میاندازد. جراحی زودرس در این موارد احتمال عفونت محل جراحی را افزایش میدهد. در این مدت انتظار، پزشک جراح برای بیحرکت کردن نسبی مچ پا از آتل یا اکسترنال فیکساتور استفاده میکند. در درمان جراحی این بیماران، برای تثبیت استخوان ها معمولا از پیج و پلاک استفاده می شود.

بعد از عمل جراحی

 باید توجه داشت که تا موقعی که پزشک معالج اجازه نداده است نباید وزن روی مچ پا اعمال کرد به زبان دیگر نباید پا را روی زمین گذاشت. گذاشتن زودهنگام وزن روی اندام تحتانی ممکن است موجب جابجا شدن شکستگی شود. درمان این شکستگی ها به هر طریقی که انجام شود معمولا نیاز به سه ماه زمان برای جوش خوردن شکستگی وجود دارد و در این سه ماه بیمار باید بسیار مراقب وزن گذاشتن روی پا باشد.

بعد ازمدتی پزشک معالج به بیمار اجازه میدهد که شروع به حرکت مچ پایش کند. در ابتدا این حرکات فقط برای بدست آوردن دامنه حرکات مچ پا انجام میشوند ولی بعد از مدتی ( معمولا بعد از شش هفته ) نرمش های بخصوصی برای افزایش قدرت عضلات ساق به آنها اضافه میشود. معمولا بعد از چها ماه نیاز بیمار به استفاده از کراچ ( عصای زیر بغل) مرتفع میشود. از مهمترین قسمت های درمان که اهمیت آن حتی با خود عمل جراحی قابل مقایسه است دقت و همت در درست انجام دادن این نرمش ها است.

منبع : ایران ارتوپد


دکتر علی فرخانی متخصص طب فیزیکی و توانبخشی
اصفهان.خیابان شمس آبادی.چهارراه قصر.روبروی بانک ملت.کوی26(دهش)





Share →

Visit Us On Facebook