post_image

دردهای گردن در برخی موارد بسیار شدید می باشند. این دردها که بر اثر بیماری هایی مانند دیسک گردن و یا ارتروز گردن ایجاد شده اند به دیگر نقاط بدن کشیده می شوند و ان ها را نیز درگیر می کنندو بیشترین نقاط بدن که با دردهای گردن درگیر می شوند اجزای مختلف دست مثل شانه بازو و حتی ارنج و مچ دست ها می باشند.علت درد های گردن که به شانه، بازو، ساعد یا دست انتشار پیدا می کنند در بسیاری اوقات تحریک ریشه های عصبی است که از نخاع گردنی خارج می شوند. به این عارضه رادیکولوپاتی گردنی Cervical radiculopathy میگویند و شروع این بیماری با پیر شدن دیسک بین مهره ای است.

علل تحریک ریشه های عصبی نخاع گردن

به قسمتی از نخاع که در ستون مهره گردنی قرار دارد نخاع گردنی می گویند. از این قسمت از نخاع اعصابی خارج می شود که به آن ریشه های عصبی می گویند. این ریشه های عصبی بعد از خارج شدن از نخاع به شانه و بازو و کل اندام فوقانی رفته و حس و حرکت آن را تامین می کنند. ریشه های عصبی در ناحیه ی گردن به علل مختلفی ممکن است تحت فشار قرار بگیرد و این فشار موجب بروز علائمی مانند درد و اختلال حسی و حرکتی شود.
شایعترین این علل عبارتند از:

1-با افزایش سن، دیسک بین مهره ای محتوای آب خود را از دست داده و چروکیده و کوچک میشود. این عارضه را اسپوندیلوز Spondylosos میگویند. کاهش ارتفاع دیسک موجب می شود مهره ها به یکدیگر نزدیک تر شوند. این نزدیک شدن مهره ها موجب می شود سوراخ یا دهانه ای که بین دو مهره مجاور هم و در دو طرف آنها قرار دارد تنگ می شود. این دهانه ها محل خروج ریشه های عصبی از نخاع هستند. پس به این اعصاب فشار وارد میشود.
2-با نزدیکتر شدن مهره ها به هم فشار بیشتری به مفاصل بین مهره ها که به آنها فاست میگویند وارد می شود. این فشار به نوبه خود موجب آرتروز و سائیدگی مفصل میشود. هر مفصلی که سائیده میشود شروع به ساختن استخوان های اضافه در اطراف خود می کند. همچنین لیگامان های اطراف مفصل هم کلفت تر می شوند. مفاصل بین مهره ای هم همین کار را می کنند. این استخوان های اضافی و لیگامان های کلفت شده دهانه بین مهره ای و هم کانال نخاع را تنگ تر م یکند.
3-گاهی اوقات دیواره حلقوی دیسک بین مهره ای گردن به تدریج ضعیف شده و بعد از مدتی پاره می شود. قسمت مرکزی دیسک گردن می تواند از طریق این پارگی که معمولا در قسمت پشتی دیسک است از دیواره آن بیرون بزند. به این روند هرنی یا فتق دیسک بین مهره ای گردن می گویند. فشار این دیسک بیرون زده گردن هم می تواند روی ریشه های عصبی که در حال خارج شدن از نخاع هستند موجب تحریک ریشه عصبی و بروز علائم شود.
4-گاهی اوقات رباط هایی که مهره ها را در کنار هم پایدار نگه می دارند به دنبال ضربه پاره می شوند. در این موارد مهره ها ناپایدار شده و نسبت به هم حرکات غیر معمولی را انجام می دهند. این حرکات موجب فشار بر روی ریشه عصبی می شود. ناپایداری مهره ها میتواند در بعضی بیماری ها که موجب شلی رباط های ستون مهره گردنی می شوند (مانند روماتیسم مفصلی) هم ایجاد گردد.
5-در اسپوندیلولیستزی یک مهره بر روی مهره پایینی سر خورده و به جلو جابجا می شود. این جابجایی غیر معمول میتواند روی ریشه های عصبی فشار بیش از حدی وارد کند
مجموعه این عوامل موجب افزایش فشار بر روی ریشه های عصبی میشوند که در حال خروج از نخاع هستند.نکته بسیار مهم این ست که اتفاقاتی را که ذکرشد روندی طبیعی است و کم و بیش در همه انسان ها اتفاق می افتد. اگر از همه افراد بالای 50 سال ام آر آی به عمل آید در نصف آنها تغییراتی را که ذکرشد دیده می شود. این حال این تغییرات در بعضی افراد موجب بروز علائم می شود و در اکثر موارد بدون علامت باقی می ماند.

علائم تحریک ریشه های عصبی گردن

مهمترین علائم تحریک ریشه های عصبی در گردن به صورت درد گردن با انتشار به شانه، بازو، ساعد یا دست است. گاهی علائمی به صورت گزگز، سوزن سوزن شدن یا کاهش حس لمس پوست به وجود می اید و گاهی فرد احساس می کند قدرت دست وی در انجام دادن بعضی از کارها کاهش پیدا کرده است. علائم گفته شده ممکن است با به عقب بردن یا چرخاندن سر شدیدتر شوند و اکثراً با گذاشتن دست به روی سر کم می شوند.

تشخیص تحریک ریشه های عصبی گردن

پزشک معالج پس از صحبت با بیمار را جع به مشکلات وی و خصوصیات آنها ناحیه ی گردن وی را معاینه می کند. سپس از روش های تصویربرداری مانند رادیوگرافی ساده و سی تی اسکن و ام آر آی و تست نوار عصبی گردن برای کمک به تشخیص استفاده میکند.

 درمان ریشه های عصبی گردن

بسیاری از بیماران با گذشت زمان و بطور خودبخودی خوب می شوند. این زمان ممکن است چند روز یا چند هفته باشد. گاهی اوقات بعد از مدتی علائم بیمار دوباره برمی گردد که این هم معمولاً خودبخود خوب می شود. این دوره های رفت و برگشت ممکن است بارها تکرار شود. گاهی هم درد گردن ممتد باقی مانده و خوب نمی شود. پزشک ارتوپد برای درمان از روش های زیر استفاده می کند:
1-گردنبند طبی : این گردنبند ها حرکات گردن را قدری محدود می کنند و به عضلات گردن اجازه می دهند مدتی استراحت کنند و این موجب می شود فشار به ریشه های عصبی کمتر شود. نکته مهم این است که این گردنبند ها نباید به مدت طولانی بسته شوند چون موجب ضعیف شدن عضلات گردن و بدتر شدن وضعیت بیمار می شود.
2-فیزیوتراپی  :  فیزیوتراپی می تواند با انجام دادن نرمش های طبی مخصوص برای افزایش قابلیت انعطاف گردن و تقویت عضلات گردن به رفع علائم کمک کند. گاهی اوقات از کشش هم برای کاهش علائم استفاده میشود.
3-دارو : پزشک معالج از داروهای ضد التهابی مثل بروفن و ناپروکسن، داروهای شل کننده عضلات گردن و گاهی اوقات از تزریق مستقیم کورتیکوستروئید در اطراف ریشه های عصبی گردن برای کاهش مشکلات بیمار استفاده می کند.
4-جراحی : در صورت عدم پاسخ درمانی مناسب به روشهای ذکر شده از روش های جراحی  گردن استفاده می شود.

خواننده گرامی، پیشنهاد می شود مطلب تنگی کانال نخاع گردن  را جهت کسب اطلاعات بیشتر در زمینه نخاع گردن مطالعه فرمایید.

دکتر علی فرخانی متخصص طب فیزیکی و توانبخشی
اصفهان.خیابان شمس آبادی.چهارراه قصر.روبروی بانک ملت.کوی26(دهش)





Print Friendly
Share →

Visit Us On Facebook