428_orig

اسپوندیلولیستزی Spondylolysthesis به معنای سر خوردن یک مهره به سمت جلو روی مهره پایینی است. شایعترین محل بروز آن محل اتصال مهره های کمری به خاجی است یعنی معمولاً مهره پنجم کمری روی مهره اول خاجی یا ساکروم (دیسک بین مهره ای S1-L5) به سمت جلو سر می خورد. اگر این سر خوردن  مهره و به جلو آمدن مهره شدید باشد کانال نخاعی تنگ شده و به ریشه های عصبی فشار وارد می شود که این خود موجب بروز علائم عصبی در بیمار می گردد.

  انواع اسپوندیلولیستزی( سر خوردن مهره)

 اسپوندیلولیستزی( سرخوردگی مهره کمر ) دو نوع عمده دارد

 اسپوندیلولیستزی (سر خوردن مهره) ناشی از پیری

شروع  سر خوردن مهره ناشی از پیری  با پیر شدن دیسک بین مهره ای است. با افزایش سن دیسک بین مهره ای محتوای آب خود را از دست داده و چروکیده و کوچک می شود. کاهش ارتفاع دیسک موجب می شود مهره ها به یکدیگر نزدیک تر شوند و این نزدیک شدن مهره ها به هم، فشار بیشتری به مفاصل بین مهره ها وارد می کند. نتیجه آن سائیدگی مفصل بین مهره ای است.بر اثر این سائیدگی، مفصل و لیگامان هایی که مهره را سرجایش نگه می دارند ضعیف می شوند. این ضعف همراه با مشکلاتی که در دیسک ایجاد شده است موجب سر خوردن مهره بالایی روی مهره پایینی می شود. سر خوردن مهره موجب تنگی کانال نخاعی و تنگ شدن محلی است که از آنجا ریشه های عصبی از بین دو مهره خارج می شوند. سر خوردن مهره ناشی از پیری در خانم ها و در سنین بالای 50 سال بیشتر است.

   اسپوندیلولیستزی (سر خوردن مهره )اسپوندیلولیتیک

در  سر خوردگی اسپوندیلولیتیک  قسمتی از مهره به نام قسمت بین مفصلی Pars interarticularis شکسته می شود. این شکستگی معمولاً در زمان نوجوانی ایجاد شده ولی فرد متوجه آن نمی شود. سپس در سنین بالاتر که دیسک بین مهره ای کم کم محتوای آب خود را از دست داده و چروکیده می شود فشار بیشتری به این قسمت وارد شده و موجب می شود کاملاً از هم باز شود. نتیجه آن سر خوردن مهره است. سر خوردگی اسپوندیلولیتیک بیشتر در مردان میانسال دیده می شود. چون در سر خوردگی اسپوندیلولیتیک ، فقط قسمت تنه مهره به جلو سر می خورد و قسمت های پشتی مهره سر جایشان باقی می مانند محلی که از آنجا ریشه های عصبی از بین دو مهره خارج می شوند تنگ نشده و عصب تحت فشار قرار نمی گیرد.

علل اسپوندیلولیستزی( سر خوردن مهره)

شواهدی دال بر استعداد ژنتیکی ابتلا به برخی انواع اسپوندیلولیزی و اسپوندیلولیستزی ( سرخوردن مهره) وجود دارد.   سر خوردن مهره معمولا در حوالی بلوغ خود را بروز می دهند (گرچه از ابتدا وجود داشته اند).

برخی ورزش ها نظیر فوتبال، ژیمناستیک و وزنه برداری مستلزم فشار بیش از حد روی ستون فقرات (خصوصا با حرکات مکرر خم شدن به عقب) هستند که سبب افزایش احتمال اسپوندیلولیزی و اسپوندیلولیستزی  می گردند و ممکن است علت سر خوردگی مهره باشد.

علائم اسپوندیلولیستزی( سر خوردن مهره)

در نوع اول  اسپوندیلولیستزی یا سر خوردن مهره که ناشی از پیری است بیمار دچار کمردرد است و علائم ناشی از فشار روی ریشه عصبی مانند درد در باسن و اندام تحتانی، احساس گزگز و بی حسی در اندام تحتانی و ضعف در پاها دارد. در  بیماران  مبتلا به سر خوردن مهره خم شدن به جلو و نشستن موجب کاهش علائم عصبی می شود چون فضایی که ریشه عصبی از آن خارج می شود را بازتر کرده و فشار روی عصب کاهش میابد. مهم ترین شکایت بیمار در اسپوندیلولیستزی  یا سر خوردن مهره  نوع دوم کمردرد است که گاهی به اندام تحتانی انتشار میابد

برای آشنایی با درمان اسپوندیلولیستزی ( سرخوردن مهره) بر روی لینک کلیک کنید

منبع : ایران ارتوپد     بهترین درمان دیسک کمر تهران


دکتر علی فرخانی متخصص طب فیزیکی و توانبخشی
اصفهان.خیابان شمس آبادی.چهارراه قصر.روبروی بانک ملت.کوی26(دهش)





Print Friendly
Tagged with:  
Share →

Visit Us On Facebook